××××××× باز محرم رسید............... باز هوای حسین ××××××××××
مثل هميشه خانه ي دل خانه ي غم است
امشب طلوع گريه ي ماه محرم است
بوي پيراهن خونين كسي مي آيد
اين خبر را رسانيد به كنعاني ها
صلی الله علیک یا اباعبدالله
سوگواري حسين عليه السلام همگاني است و هر كه از برپايي اين مجلس آگاهي يابد در هر كجا به سوگ مي نشيند.همه آفريدگان درهر زمان و مكان. آفريدگاني كه به چشم ديده شوند وآنان كه ديده نمي شوند.از حجاب ها و ساكنانش و عرش عظيم و بر دوش كشندگانش، آسمان هفت گانه و فرشتگان، ستارگان و همه پديده هاي درون و برونش، زمين ها وعناصر وفرزندان و گياهان و حيواناتش، بهشت رضوان و ساكنان و حوريان و كاخ هايش و نهرها و ميوه ها وآتش و مالك و خزانه دارانش و آنان كه در آنجا هستند.
ماتم حسين عليه السلام در هر چيزي دگرگوني پديد آورد و انقلابي برپا كرد وهر چيزي به تناسب ويژگي هايش در سوگ حسين عليه السلام داغدار شد. چشم اشك ريخت، آسمان لرزيد و خون باريد و سرخ فام شد، آفتاب گرفت و سرخ شد، فرشتگان پريشان شدند و صف هايشان به هم ريخت و از عبادت بازماندند، درختان از خويش خون تراويدند، هوا به تاريكي گراييد، زمين به لرزه درآمد، كوه ها سر خم كردند و لرزان شدند، مرغان به زمين فرو افتادند، ماهيان به بيرون از آب افتادند، درياها شكافته شد و به يكديگر پيوستند، جنيان نوحه سر دادند و انسانها پريشان شدند.
اين سوگواري كه در ميان همه آفريدگان بر پا شد در زماني خاص پديد آمد. امام صادق عليه السلام از اين زمان چنين ياد مي كنند:" حين ضرب الحسين بالسيف ثم ابتدر اليه ليقطع راسه." " آن هنگام كه پيكر حسين عليه السلامرا با شمشير زخمي كردند و آهنگ آن كردند كه سرش را از تن جدا كنند."
پيكر آن حضرت را سه بار زخمي نمودند، در حاليكه سوار بر اسب بود ضربه اي بر پيكرش فرو نشاندند و آن هنگام كه نشسته بود ضربه هاي پياپي بر پيكرش فرو نشاندند و ديگر بار زماني كه سجده كنان بر روي زمين افتاد، ضربه هايي بسيار بر گردنش نشاندند و پس آن گاه هنگامي كه آهنگ آن نمودند كه سر از تنش جدا سازند چندين ندا همزمان برخاست:
حسين عليه السلام ندا داد كه " ااقتل عطشانا و جدي محمد المصطفي آيا تشنه كام كشته مي شوم با اين كه جدم محمد مصطفي صلي الله عليه و آله است." و فرشته اي به اذن خدا از ميان عرش ندا در داد: " اي مردم سردرگم و گمراه! ديگر فيض عيد فطر و عيد قربان را در نمي يابيد." فرشته اي از فرشتگان فردوس اعلي نيز با گستردن بالهايش بر روي درياها چنين ندا در داد كه" اي اهل درياها! جامه اندوه و سوگ بر تن كنيد كه فرزند پيامبر خدا را سر بريدند."
جبرئيل عليه السلام نيز شيون كنان ندا در داد:" به راستي كه حسين عليه السلامدر كربلا كشته شد."
در همين حال، زينب سلام الله عليها از خيمه گاه به سوي قتلگاه مي دويد و نداي يا اخا يا سيدي سر مي داد.
چون اين ضجه ها و فريادها به يكباره در فضا پيچيد، در عالم هستي انقلابي در افتاد و همه اجزاي موجودات در سوگ حسين عليه السلام متاثر گرديد.
آيا شما با شنيدن اي مصائب و ناله هاي جانسوز در وجودتان انقلابي برپا نمي شود؟
ابوذر در اين باره چنين مي گويد:" اگر از مصيبت هايي كه به گاه شهادت حسين عليه السلام بر اهل عالم روي داد آگاه مي شديد، چنان مي گريستيد كه جان مي داديد."
" اللهم اني اعوذبك من قلب لايخشع و عين لا تدمع!"
