فردا هم بغضم و اشک, فردا آبی را بی نام حسین نخواهم نوشید, فردا چشم از آسمان بر نخواهم داشت, نه تنها اشکش را که خون باریدنش را ببینم و به ماتم نشستن ستارگانش را که چگونه نظاره گر به خاک سپردن خورشید بر گودال قتلگاه بود و چرا بر تشنگی و عطش بهترین های زمین نبارید و عصر عاشورا و شب غریبانه اش را تاب آورد